Menu

تاریخ ایجاد: تعداد بازدید: 102 تعداد نظرات ارسالی: 0 نویسنده: host
پناهگاه حیات وحش دشت سوتاو و حمامیان

 پناهگاه حیات وحش دشت سوتاو و حمامیان

Sotav- Hamamian plains as wildlife refuge

 

 تاریخچه حفاظت

منطقه دشت سوتاو و حمامیان در تاریخ 1/6/1388طی روزنامه شماره 18855 مورخ30/8/1388 به مدت 5 سال به عنوان منطقه شکار ممنوع اعلام گردید.این منطقه در سال 1390 به عنوان پناهگاه حیات وحش جزء یکی از مناطق چهارگانه تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست در استان آذربایجان غربی ارتقاء حفاظتی یافته و در روزنامه رسمی شماره 19339 مورخ 4/5/90 آگهی رسمی شده است .

 

موقعیت و مختصات جغرافیایی

پناهگاه حیات وحش سوتاو و حمامیان در مختصات جغرافیایی36 37-36 33 طول شرقی و46 12 تا 46 08 عرض شمالی در مسیر جاده اسفالته بوکان به مهابادکه به جاده برهان معرف است قرار دارد .

 

مساحت و حدوحدود  منطقه

مساحت این منطقه بر اساس آگهی شماره 343 مورخه 4/ 5/1390 روزنامه رسمی 3500 هکتار می باشد. این منطقه به جهت اربعه زیر محدود است:

شمالا-سه راهی دنگز سفلی در امتداد جاده خاکی تا روستای گردقبران، سپس در امتداد آن تاروستای امیرآباد

شرقا:از روستای امیرآباد درامتداد جاده آسفالته روستایی تا طاهر آباد وسپس تا حمامیان واز آنجا تا سه راهی حمامیان

جنوبا : سه راهی امیراباد-حمامیان تا ابتدای جاده خاکی دنگز در امتداد جاده آسفالته بوکان-مهاباد

غربا: در امتداد راه شوسه روستای دنگز علیا تا روستای دنگز سفلی

 

سکونت گاههای انسانی

در محدوده قانونی پناهگاه حیات وحش دشت سوتاو و حمامیان سکونت گاهی وجود ندارد .اما اکثر محدوده جزء زمین های کشاورزی  بوده و فعالیت کشاورزی درآنجا به صورت فصلی انجام می شود این محدوده در شعاع 5 کیلومتری شهر بوکان قرار دارد.

 

راههای ارتباطی

جاده مهاباد- بوکان (جاده برهان )،جاده میانداب- بوکان

 

ویژگی های اقلیمی

استپی خشک با تابستان گرم وزمستان سرد(معتدل کوهستانی)

حداکثر دما در تابستان 42 درجه وحداقل دما در زمستان تا 27 درجه زیر صفر می باشد.

 میزان بارش از 350 میلیمتر تا 417 میلیمتردر کوتاه مدت متغیر بوده ومتوسط بارش بلند مدت 428 میلیمتر می باشد.

   تعداد روز هاي يخبندان بین  85 تا 100 می باشد

 

منابع آب

4 چشمه ورودخانه فصلی سیمینه رود منابع آب منطقه را تشکیل می دهد، همچنین رودخانه فصلی سیمینه رود از کنار منطقه عبور کرده وتقریبا تمام آبهای موجود شیرین  وقابل شرب می باشد.

.

ژئو مورفولوژی و  زمین شناسی

تپه ماهوری با شیب کم ومسطح،زمین نیمه حاصلخیز ودیم زار با خاک نیمه عمیق وعمیق  

خاك‌هاي محدوده دشت سوتاو عمدتا جزو خاك‌هاي كلاس‌هاي I تا VI می‌باشند كه نيمه‌عميق تا عميق هستند

پوشش گیاهی

پوشش گیاهی منطقه مرتعی،یکساله و عمدتا ازخانواده گندمیان از قبیل گندم وجو وبه نسبتی نخود، کلزا،آفتابگردان ویونجه می باشد گونه های دیگری از خانواده لگومینوزوگرامینه ونعناییان می باشد.

 

حیات وحش

 گونه هائی چون گرگ،شغال،روباه،سنقرگندمزار،کبک،کبوتر کوهی ،کلاغ ابلق سیاه،سارگپه، چکاوک، زردپر،بلدرچین در منطقه شناسائی شده است . از جمله پرندگان قابل ارزش در منطقه می توان به میش مرغ اشاره کرد.

 

 

میش‌مُرغ) (otis Tarada

پرنده‌ای از خانواده هوبره‌ایان است که در دشت‌های وسیع بی‌درخت، زمین‌های استپی و کشتزارهای پهناور حبوبات و علفزارها زندگی می‌کند.این پرنده دارای گردن و پاهای کشیده، بالها و منقار پهن و پرهای رنگارنگ است و روی زمین لانه‌سازی می‌کند. میش مرغ در فصل بهار تخمگذاری می‌کند و در هر دوره تخمگذاری نیز دو تا چهار تخم می‌گذارد؛ پس از ۲۵ الی ۲۷ روز جوجه‌ها به دنیا می‌آیند. میش مرغ یکی از بزرگترین پرندگان ایران است و از نظر شکل و جثه شباهت زیادی به بوقلمون دارد. طول بدن آن به یک متر و وزنش به بیش از ۱۵ کیلوگرم می‌رسد. پرهای میش‌مرغ در قسمت پشت نخودی سیر با راه‌های عرضی سیاه و در قسمت شکمی، کاملاً سفید رنگ است. میش مرغ پاهای قوی و بلندی دارد که به سه انگشت ختم می‌شود. این پاهای قوی، برای میش‌مرغ که کمتر پرواز می‌کند، اهمیت زیادی دارد. این پرنده بسیار زودرَم و محتاط است و با اینکه پروازش قوی است، اغلب در مقابل خطر می‌دود یا مخفی می‌شود. نر و ماده این پرنده شبیه به هم هستند ولی نرها جثه بزرگتری دارند. پرنده نر بالغ نوار بلوطی رنگی در ناحیه سینه دارد و پرهای سبیل‌مانندی مرکب از موپرهای سفید در دو طرف صورت آن دیده می‌شود. میش‌مرغ‌ها، بیشتر در کشتزارهای مسطح مانند مزرعه‌های گندم، نخود، یونجه و... زندگی می‌کنند. تغذیه این پرنده بسیار متفاوت و شامل مواد گیاهی و حیوانی مختلف است، از جمله حشرات، قورباغه و سوسمار.

در بهار که زمان جوجه‌آوری است آشیانه خود را در قسمت‌های انبوه این مزارع می‌سازند اما در پاییز و زمستان نیز می‌توان آنها را در مزارع درو شده مشاهده کرد. میش‌مرغ‌ها به محض احساس خطر، به طرف نقاط مرتفع پرواز می‌کنند و در آنجا به دیده‌بانی می‌پردازند.

تهدیدات منطقه

بشترین تهدیدات شامل فعالیتهای کشاورزی مراحل کاشت ،داشت،برداشت محصولات کشاورزی است که بر جنبه زیستی پرنده میش مرغ تاثیر منفی دارد. تخریب زیستگاه، تردد افراد بومی، تخریب اراضی ملی، تبدیل اراضی دیم به آبی تحت فشار از جمله دیگر تهدیدات منطقه می باشد.

مدیریت منطقه

پناهگاه حیات وحش سوتاو و حمامیان  از مناطق چهارگانه تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست در استان آذربایجان غربی بوده و زیر نظر اداره حفاظت محیط زیست شهرستان بوکان اداره می گردد.