Menu

تاریخ ایجاد: تعداد بازدید: 141 تعداد نظرات ارسالی: 0 نویسنده: host
منطقه حفاظت شده جنگلی میرآباد سردشت

منطقه حفاظت شده جنگلی میرآباد  سردشت

Mirabad sardasht protected area    

 

 

نام منطقه

منطقه حفاظت شده جنگلی میرآباد  سردشت

  تاریخچه حفاظت

       به استناد بند الف ماده 3 قانون حفاظت و بهسازی محیط زیست و بر اساس مصوبه شماره 220 مورخ 25/7/1380 شورای عالی حفاظت محیط زیست در راستای تبدیل 10% جنگل های کشور به مناطق حفاظت شده، منطقه جنگلی میر آباد سردشت در حد فاصل شهرستان های پیرانشهر و سردشت واقع در استان آذربایجان غربی به عنوان منطقه حفاظت شده جنگلی تعیین و اعلام گردید .

 

موقعیت و مختصات جغرافیایی

      منطقه حفاظت شده میرآباد سردشت در جنوب استان آذربايجان غربي و در 30 كيلومتري شمال غرب شهرستان سردشت و نزديكي روستاي آلواتان در فاصله بين طول جغرافيايي َ15 ْ45 تا َ25ْ44 و عرض جغرافيايي ʹ15 و ْ36 تا ʹ25 ، ْ36 واقع شده است

 

راههای ارتباطی

منطقه حفاظت شده میرآباد در مسیر جاده اسفالته  پیرانشهر به سردشت و از کیلومتر 40 جاده مذکور شروع گردیده و از طریق جاده مذکور قابل دسترسی است .

مساحت و حدوحدود  منطقه

      مساحت منطقه حفاظت شده میرآباد در حدود 11435 هکتار می باشد .این منطقه محدود است به:

شمالا: از سرچشمه رود خرپاپ و در امتداد رودخانه تا روستای گزگسک و از این روستا به سمت شرق تا رودخانه زاب به سمت جنوب تا کوه حاجی متک و در امتداد مسیل آب تا روستای بازرگان

شرقا: از روستای بازرگان و در امتداد جاده خاکی پس از عبور از روستای سالوس تا روستای نیزه پایین

جنوبا: از روستای نیزه پایین به سمت غرب بعد از عبور از رودخانه زال و در امتداد جاده خاکی تا روستای آلواتان و در امتداد جاده خاکی پس از عبور از کنار پاسگاه مرزی در امتداد جاده تا روستای کاولانه

غربا: از روستای کاولانه به سم شمال در امتداد جاده مالرو تا روستاهای علی مردان و سپه کان و الله مردان تا کوه زنده بید و سرچشمه رود خرپاپ.

 

 

ویژگی های اقلیمی

      منطقه حفاظت شده میرآباد با توجه به نتایج و بررسی های هواشناسی جزء اقلیم های سرد تا بسیار سرد کوهستانی بوده که دارای بارندگی میانگین بیش از 1000 میلیمتر و دارای زمستان های بسیار سرد و تابستانهای خنک می باشد حداکثر مطلق دما 5/34درجه سانتی گراد و متعلق به ماه مرداد و میانگین دما 1/32درجه سانتی گرادو حد اقل مطلق دما 3/7-درجه سانتی گراد و متعلق  به دی ماه می باشد . میانگین رطوبت نسبی سالانه 5/50 درصد می باشد.این منطقه استپی خشک با تابستان گرم وزمستان سرد(معتدل کوهستانی) است.

  سکونت گاههای انسانی

     روستاهای پیردانا، قبر حسین،سی پکان ،شیوه مردان ،چگو،بدر آباد،کولک،سوستان علیاو سفلی،خدر آباد،بیلوکه،شیوانشان و آلاوان در داخل منطقه حفاظت شده قرار دارند.  منطقه تفرجگاهی پردانان و خدرآباد و همچنین آبشار خرپاپ از جمله جاذبه های طبیعی در منطقه می باشند که از نظر گردشگری حائز اهمیت می باشند. دیگر روستاهای  موجود در منطقه آلواتان، ،آلی مران ، نیوژ، کاولانه ، ،گولک ، گلفت ، زوریان  می باشد .

 

 

 

 

8- منابع آب

.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

9- پوشش گیاهی

طبق بررسی های اکولوژیک به عمل آمده در منطقه 7 تیپ گیاهی در شناسایی شد و مهمترین عوامل اکولوژیکی موثر بر پراکنش این تیپ ها، ارتفاع، ویژگیهای خاک و عوامل بیولوژیک تعیین شدند. این تیپ ها شامل :

 

بادامستان (Amygedalus):

درختان(يا درختچه هاي) بادام خود رو گاهي جنگل خالص تشكيل ميدهند. در صورتيكه گاهي نيز به صورت زير اشكوب جنگلهاي بلوط در (منطقه) مشاهده مي شوند .

جامعه زالزالكستان (Crataegetum):

 در روي تپه ها و دامنه هاي نسبتآ كم شيب كه خاك آن داراي عمق متوسط و تركيبات آهكي و از تيپ خاكهاي ليتوسول و ريگوسول آهكي در ناحيه خاكهاي قهوه اي و در روي سنگهاي مادري متامورفيكي باقي مانده است كه فراوانترين جنسهاي زير اشكوب اين جامعه عبارتند از:

Aegilips , Agropyron , Bromus , Alopecurus, Carthamus ,  Centaurea ,  Cirsium, Dactilys Allium , Hordeum, Poa, Cousinia, Iris, Agrostis , Muscari, Medicago, Melilotus, Trifolium Lathyrus, Tulipa,Quercus

جامعه بيدستان (Salicetum

اين جامعه در مسير شاخه هاي فرعي رودخانه زاب و خود رودخانه زاب از دره پردانان شروع بر روي خاكهاي آبرفتي و ته نشين كم و بيش عميق با بافت ريز تا درشت بصورت پيوسته وگاهي منقطع به چشم ميخورد.

Populus nigra, Populus euphratica ,Salix acmophylla, Salix aegyptiaca, Salix alba ,Salix elbursensis, Salix excels,Tamarix ramosissima

جامعه بلوطهاي ايراني و بلوط زاگرس((Quercetumbrantii:

جامعه اي بسيار مشخص و معروف درغرب ايران رويشگاه آن به ويژه در عرض جغرافيائي گسترش داشته و از غرب آذربايجان تا جنوب ايران و كوه هاي شمال فارس ادامه دارد. گاهي به صورت پيوسته و نسبتآ انبوه و گاهي به صورت منقطع و كم و بيش دور از هم به نظر مي رسد.اكثرآاز حالت كليماكس خارج گشته و به جنگلهاي شاخه زاد تبديل شده است منطقه حفاظت شده میرآباد نمونه ای از تیپ مذکور می باشد.

جامعه بلوط – بنه استان (Querceto – Pistacietum):

اين جامعه جز منطقه مسير جاده پيرانشهر ميرآباد سرتاسر (منطقه) به طور نامنظم،با انبوهي و ابعاد مختلف، به چشم مي خورد و غالباٌ در ارتفاعات بالاتر از 1350 متر از سطح دريا ظاهر مي شود.

نمونه های آن شامل: درختان بنهPistacia mutica) ) ، زالزالكها(Crataegus)،ارژن(Amygdalus)، شهن(Lonicera)، انواع بيش(Daphne)،انواع گوجه(Prunus)، انجير)(Ficusمو(Vitis)، گاهي پنجانگشت يا فلفلو(Vitex)، زرشك(Berberis)، و غيره تشكيل مي دهد كه در برخي نقاط انواع نسترن ياشيلان(Rosa)نيز به آنها اضافه مي شود.

جامعه دارمازو- ويول-بنه (Quercetum infectoriae – magnosquamata+Pistacia mutica)

در برخي از قسمتهاي (قبر حسين، آلواتان) به طرف مرز عراق جنگلهاي انبوهي ملاحظه شده كه با برخورداري از شرائط جغرافيائي، اكولوژي، توپوگرافي و كليمائي، بويژه در نقاطي كه عملاٌ رطوبت نسبي هوا و ميزان بارندگي سالانه بيشتر از جنگلهاي مخروبه بلوط غرب مي باشد گونه هاي متعددي از بلوط مانند:

Q.brantii, Q. infectoria, Q.libani,Q.magnosquamata

 

و بنه(Pistacia mutica)و بسياري درختان ديگر مانند كيكم، انواع زالزالك، انجير،فلفلو، شهن، نسترن، بادام و غيره وجود دارد و در چنين جامعه اي يه طور محسوس اكثر درختان بلوط،از جمله دارمازو و هول و ويول رطوبت پسند تر و پر رشدتر از گونه هاي بلوط ايراني(Q. persica) وبلوط زاگرس(Q. brantii)مي باشند.

جامعه كيكم – گوجه ستان (Aceratum cinerascens + Prunus mahaleb)

اين جامعه در ارتفاع 1800 – 1970 از سطح دريا از گیاهانی رسته بر عرصه فاقد خاك، در لابلاي شكاف سنگها و متشكل از جنسهای زير: 

Acer , Agrostis ,  Arenaria ,Astragalus, Brassica, Bellis, Cotoneaster,  Cousinia , Crataegus, Daphne , Dianthus, Lamium, Nepeta, Medicago Hypericum, Physopthychis , Prunus, Rheum , Rumex, Stipa, Salvia,Quercus

 

می باشند.برابر مطالعات فلورستیک انجام یافته در منطقه، 625 گونه گیاهی متعلق به 336 جنس و 85 تیره شناسایی شد. Graminae با 81 گونه بزرگترین تیره موجود در منطقه و جنس Allium با 10 گونه بزرگترین جنس است. تروفیت ها (89/31 %) و همی کریپتوفیت ها (73/27 %) بیشترین درصد اشکال زیستی منطقه را به خود اختصاص داده اند.

 

 

کاربری اراضی

اراضی موجود در در منطقه حفاظت شده میرآباد دارای کاربری های مختلفیاز جمله موارد ذیل می باشند:

الف) اراضي که جهت ساخت و ساز و تامین نیازهای انسان از آن استفاده شده است شامل شهر ها ، روستا ها ، جاده ها ، راههاي ارتباطي ، معادن و  ...کهمساحتی درحدود 73 هکتار از اراضی را شامل می شود.

ب) اراضي زراعي كه به هدف توليد مواد غذائي زراعي و دامي ، باغي چندساله و يا استفاده در صنايع وابسته به كشاورزي به زراعت اختصاص يافته و مساحتی درحدود 1524 هکتار را شامل می شود

ج) اراضی با پوشش گياهي مرتعي اعم از علفي و بوته اي كه براي چراي دام مورد استفاده قرار مي گيرد و مساحت دربر گیرنده آن 1168 هکتار می باشد

ه)اراضي جنگلی كه عمدتا دارای پوشش گونه های پهن برگ با غالب گونه ای بلوط با مساحت 8672 هکتار می باشد.

 

نقشه کاربری اراضی منطقه حفاظت شده میرآباد

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

11- حیات وحش

منطقه حفاظت شده جنگلی میرآباد سردشت دارای تنوع قابل توجهی از حیات وحش است. گونه سنجاب ایرانی از جمعیت قابل توجهی برخوردار است. بررسی ها نشان می دهد،تعداد 23 گونه پستاندار از 10 خانواده ،113 گونه انواع پرندگان در قالب 46 خانواده،13 گونه خزنده شامل 9 گونه مار،2 گونه لاک پشتو 2 گونه مارمولک، از دوزیستان نیز 5 گونه در منطقه حفاظت شده جنگلی میرآباد سردشت شناسائی شده است. اهم گونه های حیات وحش شامل: گربه جنگلی،خرس قهوه ای،سنجاب ایرانی،انواع پرندگان شکاری ،سمندر کردستانی و ... می باشد که جذابیت خاصی را به منطقه داده است .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


                                                         

 

 

 

 

12-  تهدیدات منطقه

بیشترین تحدید تغییر اراضی و تخریب جنگلها برای کشاورزی و چرای دام و وجود مناطق روستایی در داخل منطقه وشکار غیره قانونی حیوانات منطقه می باشد .

13- مدیریت منطقه

منطقه حفاظت شده جنگلی میرآباد سردشت از مناطق چهارگانه تحت مدیریت تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست  در استان آذربایجان غربی بوده و زیر نظر اداره حفاظت محیط زیست شهرستان سردشت می باشد .